FINLAND Tampere 12/02/2004 - 16/02/2004

the pictures

 


    STORY OF VALESCA ( dutch version )

    Reisverslag Finland 12-16 februari 2004

    Donderdag 12/02 :
    Het is 8u00 's morgens, de Sabum en ik checken in voor onze vlucht richting het "verre" Tampere. We gaan weer een nieuw avontuur tegemoet!
    Na een vlucht van ongeveer 2,5 uur landen we op het vliegveld van Helsinki. We kunnen al meteen inchecken voor onze volgende vlucht naar Tampere. Het is een klein vliegtuigje waar we maar met z'n 12 inzitten. Plaats genoeg dus!
    25 minuten later bereiken we onze eindbestemming en bij het verlaten van de inkomsthal worden we hartelijk verwelkomd door de organisator en vriend van de Sabum, Thierry Meyour.
    Onderweg naar het hotel vertelt hij ons dat het een competitie van hoog niveau gaat zijn aangezien er een aantal Europese kampioenen deelnemen en dat er zo'n 180 deelnemers zijn uit 8 verschillende landen.
    Na het uitpakken van onze koffers vertrekken de Sabum en ik op verkenningstocht in het centrum van Tampere. Héél lang wandelen we niet aangezien het -14° is.
    Berekoud dus!! Rond 17u00 beslissen we om terug naar het hotel te gaan en ons lekker op te warmen in de sauna van het hotel.
    Lang houden we het die avond niet meer uit. We zijn bekaf van de sauna en de reis en besluiten om die avond vroeg onder de wol te kruipen.


    Vrijdag 13/02:
    10u00, de Sabum en ik staan goed ingepakt (zij met een schattige bloemetjes pomponmuts op haar hoofd en ik met een gewone zwarte muts) voor ons hotel. We zijn helemaal klaar voor de toeristische route van de stad. Het is gelukkig een stuk minder koud dan gisteren (+1°).
    We beginnen in de winkelstraat waar we een eerste halte houden bij de overdekte markt. Zeer gezellig en héél leuk om er je boodschappen te doen.
    Daarna lopen we een héél stuk langs een rivier en we komen uiteindelijk in het stadsgedeelte waar er in de zomer enorm véél "ambiance" is. Helaas is er nu niks te beleven. Wel zien we van ver een mevrouw die uit een houten sauna komt en verkoeling zoekt in het ijskoude water van de rivier. Zo kennen wij Scandinaviën!
    Na een lekkere koffie in de oude katoenfabriek van Finlayson (omgebouwd tot een shoppingcenter) zetten we onze site seeing tour verder. We komen uiteindelijk in een prachtig bos terecht waar je een fantastisch uitzicht hebt over 1 van de meren die Tampere omringt. Afin, zo staat het tenminste in het boekje vermeld want wij zien nog eens het verschil niet tussen de lucht en het bevroren meer omwille van de dichte mist!
    We besluiten dan maar om het meer van dichtbij te gaan bekijken en er een prachtige wandeling over te maken terug naar ons hotel. Je loopt ook niet elke dag op een kilometerslang meer. Zeker niet bij ons in België!
    Na een lekkere Salmiak schnaps gedronken te hebben (een typisch Fins drankje, smaakt naar drop, héél lekker) keren we terug naar ons hotel. Het is saunatijd en daarna staat de weging op het programma. We ontmoeten er ook onze Nederlandse vrienden.
    Na het avondeten slaat de vermoeidheid weer toe en we besluiten dan maar naar de kamer te gaan. We hebben tenslotte morgen een drukke dag voor de boeg!

    Zaterdag 14/02:
    "Competitiedag"! Na een onrustige nacht (ik heb op z'n minst 4 keer mijn tul gelopen en 3 keer gevochten in mijn dromen) zitten we wat nerveus aan het ontbijt. Zoals altijd eet ik niet veel maar ik moet toch wat krachten opdoen voor straks.
    10u00, de competitie begint met de tuls van de zwarte gordels. Een aantal van de 1ste dan's lopen zeer mooie tuls. Ik besef maar al te goed dat er nog véél werk aan de winkel is. Maar dat geeft niks!
    11u30, het is mijn beurt om een mooie tul te laten zien. Bij de opwarming ging het allemaal vrij goed maar eenmaal op de tatami voel ik mijn benen trillen. Ik begin redelijk maar daarna sta ik niet meer stevig op mijn benen en ik krijg geen enkele beweging meer goed. Het eindresultaat is dan ook ronduit slecht! Ik ben blij dat de Sabum hem niet heeft gezien. Ze zou niet echt opgetogen zijn want ze weet dat ik hem véél beter kan. Geeft niks, het is een ervaring en ik zal gewoon nog harder moeten werken voor Chong-Moo!
    15u00, de sparring van de vrouwen blauw/rood -58 kg begint. We zitten met 11 in mijn categorie. Elk gevecht duurt 2 keer 1minuut30.
    De Sabum heeft ervoor gezorgd dat ze geen scheidsrechter hoeft te zijn zodat ze mij kan coachen. Dat doet mij enorm véél plezier aangezien Jean-Paul er niet bij is en ik het toch belangrijk vind een coach te hebben.!
    In mijn eerste gevecht kom ik uit tegen een Finse. Ze is kleiner dan ik maar dat wil niks zeggen.
    In het begin loopt niet alles van een leien dakje maar aan het einde van het gevecht ben ik blij dat ik gewonnen heb en weet ik wat ik tijdens mijn 2de gevecht moet doen.
    In mijn 2de gevecht hebben ik een Engelse als tegenstander. Ik zit veel beter in de wedstrijd. Een paar mooie yop's en dollyo's. De tegenstander probeert, op aanraden van haar coach, van alles maar niks lukt. Ik ben héél blij met de overwinning.
    Mijn laatste gevecht was een beetje speciaal. Ik kwam opnieuw uit tegen een Engelse. Het was een vrij hevige. Ze gaf trappen en stoten maar in het wilde weg zonder zichzelf te beschermen. Na ongeveer een halve minuut hoorde ik de Sabum zeggen: Valesca, probeer eens een dollyo naar het hoofd! Dat was dus precies wat ik deed, een mooie nopunde dollyo. Mijn tegenstander kreeg hem vol in het gezicht en viel op de grond. Ik vond persoonlijk dat de dollyo niet te hard was maar helaas zag de scheidsrechter het anders en gaf hij mij een minpunt. In het 2de gedeelte van het gevecht kwam ze op mij afgestormd zonder bescherming. Ik hoefde dus enkel te springen en 2 stoten te geven om punten te maken. Ze kreeg de stoten opnieuw vol in het aangezicht. De scheidsrechter vond dit opnieuw te hard en ik kreeg opnieuw een minpunt. De Sabum zag ik ondertussen roder en roder worden van frustratie want het was absoluut niet te hard. In het laatste gedeelte van het gevecht durfde ik haast niks meer te doen en ik was dolblij toen ik het fluitje hoorde. Het gevecht was afgelopen en ik had gewonnen!
    Bij de Sabum duurde het even voordat het doordrong dat ik goud had gewonnen. Ze zat nog volop met de minpunten in haar hoofd. Maar daarna verscheen er een grote glimlach op haar gezicht en was ze ook héél blij dat ik op het eerste schavotje mocht gaan staan.
    Diezelfde avond werden we uitgenodigd door de heer Meyour voor een heerlijke maaltijd in een Frans restaurant.


    zondag 15/02
    Vandaag zullen we opnieuw de hele dag doorbrengen in de sporthal aangezien de Sabum scheidsrechter is en ik de Heer Meyour beloofd heb hem vandaag te helpen achter de tafel tijdens de sparring van de zwarte gordels.
    Er wordt een ander systeem toegepast dan bij de gekleurde gordels. Iedereen vecht in zijn categorie tegen iedereen. Diegene met de meeste punten gaat door naar de kwartfinales. Ik heb een paar zeer mooie gevechten gezien zowel bij de vrouwen als bij de mannen!
    In de namiddag zijn het de finales die ik vanop de tribune samen met onze Nederlandse vrienden bekijk.
    17u00, de 3de Winternational is voorbij. De Sabum, Thierry Meyour en ikzelf lopen voor de laatste keer van het sportcentrum naar ons hotel. Het was weer een interessante dag en we besluiten om Chinees te gaan eten.
    Na het eten nemen we afscheid van een vermoeide maar gelukkigeThierry Meyour.
    Op de terugweg naar ons hotel maken de Sabum en ik toch nog even een tussenstop in een gezellige bar waar we samen nog wat nakaarten over de competitie.


    Maandag 16/02
    Na het pakken van onze koffers besluiten we om nog een laatste wandeling te maken over het meer. Het is trouwens prachtig weer zodat we Tampere ook eens van de zonnige kant zien!
    Omstreeks 16u00 staan we weer op het vliegveld van Tampere. De terugreis kan weer beginnen.
    Om 21u45 zit ik al weer op mijn appartementje en besef ik dat het weekendje Finland er nu definitief opzit!

    Sabum, bedankt voor de steun en het toffe gezelschap!


    Groetjes,


    Valesca